درگذشت استاد بزرگ دامپزشکی

"بازگشت همه بسوی اوست"
باری دیگر ایران زمین یکی از مفاخر علمی خود را از دست داد. دامپزشکی ایران به نوعی پدر خود را از دست داد و دامپزشکان ایران در غم از دست دادن این عزیز بزرگوار، این استاد فرزانه فراوان به سوگ نشست. پروفسور احمد شیمی در سن 99 سالگی به دیار باقی شتافت. روحشان شاد و یادشان گرامی باد.

در سوگ استاد :

روحت ای جانم فدایت احمد شیرین سخن! / در جوارِ نیکــمردانِ بلنــدا مرتــبه از این وطـن
در کمال آرمیـــــدن مانی ای اســــــتاد مـن / از همین جا این دل خود را دهم از جان و تن
نام تو همچون عمل، برتر بُــوَد از سَــــروَران / دیگران را تو چه الــگویی بِــبودی بیـکــران
از دل و جانم قسم زین پس نمانم جاودان / گر ز تو نامی نخواهــم من بَــرَم در داســـتان
داستانی که ز استادی چو تو خوانَم روان / اسم آن باید گــذارم همچــنانَـش راســـتان
ای خـــداونــد دو عالم بربیامــرزش زمان / آنکه را در ایـن جــهان بودَش ز دنیا لامـکان
او همان استادمان است همچنان چون شیران/ در زمان بودنش شایــسته سازد ایـــران
دامپزشکی را تو دادی نام ای شیمای من! / در زمان بودَنَـــت حتـــی نبـــــودِ روح و تن
روح تو همـــواره باشد در کنـــارِ یـــاوران / یاوَرانَـت را ببخش از کاستی ها، این و آن
نام تو همواره خواهم من بَرَم بر این زبان / تا بمانَد دور راهت از همیشه از زیان
تا نباشد چون شما اسطوره ای اندر میان / نی توان کردن دفاع از این دیـــار و آن کیــان
مرببخشاید خدا چون بوده ام من ناتوان / این اواخر در زدن سر بر تو وَ بر نیـــــــــکان
هرچه گویم من ز تو، استاد من الگوی من! / به خداوند خدا کم گویم از نیکَـت سخن
چون در این حالَـم که از سوگَـت به دل دارم نشان / این دل اندر غم فرو رفته وَ هم بَـستَـست زبان
روح شاد تو نمیرد هرگز ای دارای جان / از همه یاران بخواهم فاتحه بر او بخوان.

به یاد استادی فرزانه و اسطوره ای گرانقدر در تاریخ دامپزشکی ایران زمین.

/ 1 نظر / 28 بازدید
علی

خداوند بیامرزدش